Trudno jest pisać o Janku w czasie przeszłym, gorzko wspominać Przyjaciela, z którym tak wiele łączy …


Poznaliśmy się w lipcu 1966 roku w Gwdzie Wielkiej k. Szczecinka na obozie Szczepu 5 KDH „Dzieci Pioruna”, szczepu związanego z krakowskim Technikum Łączności którego byliśmy uczniami. Janek był uczniem klasy 3 Eb i należał do grupy uczniów wyróżniających się wynikami w nauce i aktywnością w pracy społecznej – samorządzie szkolnym i harcerstwie. Pogodny duchem łatwo nawiązywał bliskie, serdeczne związki z innymi. Cieszył się sympatią rówieśników i grona pedagogicznego.



Swoje zainteresowania radiotechniką i elektroniką wykorzystał w działalności Harcerskiego Klubu Łączności „Bartek” i stacji klubowej SP 9 ZAA. Szybko pokonywał kolejne stopnie wtajemniczenia pracy w eterze uzyskując kolejno licencje nasłuchowca, a następnie krótkofalowca i znak SP 9 DTF. Był jednym z operatorów klubu, którzy przez długie lata pracowali pod namiotowymi płótnami na obozach szczepu „Dzieci Pioruna” i Krakowskiej Komendy Chorągwi ZHP.



W październiku 1967 roku wchodził w skład pocztu sztandarowego, który na Rynku Krakowskim otrzymał sztandar Krakowskiej Komendy Chorągwi ZHP. Czynną działalność instruktorską zakończył w stopniu podharcmistrza po zdaniu matury i rozpoczęciu służby wojskowej. W uznaniu zaangażowania w działalności instruktorskiej Rada Kręgu Totemowego Synów i Dzieci Pioruna nadała dh. Jankowi puszczańskie imię „Gronostaj”.



Okres pełnienia służby wojskowej (1969 – 1971), studiów na Akademii Górniczo-Hutniczej (1971 – 1975) i podjęcie pracy zawodowej w KW MO w Krakowie (w roku 1976) nie osłabiły więzi Janka z Technikum Łączności, Szczepem „Dzieci Pioruna” i Klubem Łączności „Bartek”. Odległość czy nowe obowiązki nie był przeszkodą uniemożliwiającą udział w obozach i akcjach szczepu, pracy klubowej. W miarę możliwości nadal służył pomocą kadrze instruktorskiej i młodszym kolegom.



Nieoceniona jest rola Janka jako popularyzatora krótkofalarstwa i umiejętności pozyskiwania nowych, młodych adeptów sztuki, co w dzisiejszych czasach jest bardzo trudne. Janek- SP 9 LLH ex SP 9 DTF spełniał się w tej roli jako opiekun sekcji radiotechnicznej i operator stacji SP 9 PDJ w Pałacu Młodzieży im. dr. Henryka Jordana oraz Kierownik i operator odpowiedzialny Klubu Łączności „Bartek”.
Za swoje zaangażowanie i działalność na rzecz Polskiego Związku Krótkofalowców został w 1994 roku odznaczony Odznaką Honorową PZK.




Zespół Szkół Łączności zajmował szczególne miejsce w życiu Janka. Szczycił się, że jest absolwentem tej Szkoły i wcielał w życie tradycje utrzymania koleżeńskich więzi między wychowankami oraz między byłymi uczniami i Szkołą. Był jednym z licznej grupy absolwentów związanych z nią zawodowo. Także w miejscu pracy - Wydziale Łączności KWP - pełnił rolę opiekuna praktyk zawodowych uczniów Zespołu Szkół Łączności. Z radością uczestniczył w obchodach jubileuszowych 50-, 60- i 65-lecia Szkoły. Aktywnie działał w Stowarzyszeniu Absolwentów i Przyjaciół Zespołu Szkół Łączności pełniąc m.in. funkcję prezesa (2002-2008). Został wyróżniony medalem Za Zasługi dla Zespołu Szkół Łączności (2005).



Zawsze starał się być człowiekiem aktywnym, pomocnym i potrzebnym. Praca z ludźmi i dla ludzi zawsze dawała mu wiele satysfakcji. Działał również w Zarządzie Rodzinnego Ogrodu Działkowego "Pod Kopcem" oraz Międzynarodowym Stowarzyszeniu Policji Region IPA Kraków.



Po przejściu na zasłużoną emeryturę (2005) nadal służył swoją wiedzą i doświadczeniem zawodowym w Ośrodku Szkolenia przy ZW NSZZ Policjantów w Krakowie.




Mógł jeszcze tak wiele zrobić. Mógł być z nami jeszcze przez wiele lat. Wszystko odeszło w jednej chwili w późny wtorkowy wieczór 6 grudnia 2011 roku. Potrącony przez samochód zmarł w wyniku poniesionych obrażeń. Ta informacja wstrząsnęła nami wszystkimi …
Wspaniały Przyjaciel, Kolega na zawsze będzie obecny w naszej pamięci. Pomimo tego, że fizycznie odszedł od nas, cały czas wierzymy, że teraz patrzy na nas z góry - z lepszego świata - bez trosk i cierpień.

Żegnaj Drogi Druhu i Przyjacielu!